دام عشق

 

 

 

می رفت اصمعی و به سنگی نبشته دید

 

این بیت را که حیرت هر کس فزون کند

 

"کای جمع عاشقان ،به خدا آگهی دهید

 

هر کاو به دام عشق در افتاد چون کند "

 

بنوشت اصمعی که"مدارا ببایدش

 

با نفس ،تا نهان غم راز درون کند "

 

روز دگر به زیر خط خویش خواند باز

 

"تکلیف شاق از چه سبب ذوفنون کند؟

 

عشق است و قاتل است و مدارا چسان کنم

 

با آن کسی که روز و شبم قلب ،خون کند"

 

بازش نوشت اینکه"به جز صبر چاره نیست

 

صبری که پایه های هوس واژگون کند

 

ور دسترس به صبر نباشد، به غیر مرگ

 

کو مرهمی که چاره عشق و جنون کند "

 

فردا گذشت و دید کلاغی کنار سنگ

 

چشم جوان مرده ای از سر برون کند

 

بنوشته هم به سنگ که"در راه وصل دوست

 

مرد آن بود که مرگ ورا آزمون کند

 

بشنیده و اطاعت کردیم و نابکام

 

مردیم و هر چه خواهد ، گو چرخ دون کند

 

آ ن را که دهر کرده نعم باد خوشگوار

 

عشاق را هم آنچه به جام اندرون کند"

 

 

اصمعی ادیب معروف عرب

 

شعر از استاد باستانی پاریزی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 11 بازدید