قوم دغا

 

دل قوی دار که این قوم دغا رفتنی اند

بی خدایند و لیکن به خدا رفتنی اند

ما از این سلسلۀ جور بسی داشته ایم

این یکی هم چو دگر سلسله ها رفتنی اند

گرچه این قوم به تاریخ ستم نادره اند

با همه  زور و زر و رنگ و ریا ، رفتنی اند

ریشه پوسیده درختانی  و آفت زده ای

با کمی جهد و فشار ای رفقا ،رفتنی اند

یکدلی باید و از منفعت خویش گذشت

وطن و خلق چو شد  مقصد  ما ، رفتنی اند

بشتابید که فرصت به درازا نکشد

ورنه خندند به ما کاین شعرا رفتنی اند

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 19 بازدید