این دیو خون آشام

 

 

دشمن اگر چه سخت بی رحم و جسور است

دیگر امان ببریده ، هنگام عبور است

 

این دیو خون آشام سیری ناپذیر است

باید در او آویخت ، این ره ناگزیر است

 

پرچم برافرازید و در میدان بیائید

از دست دارد می رود ایران ، بیائید

 

پیروزی ما جز به همدستی نباشد

در این جدائی ها دگر هستی نباشد

 

آخر برادر این منیت را رها کن

اندیشۀ یک دستی و فردای ما کن

 

کی ما چنین بی درد و ناهشیار بودیم

گویی که با این دشمن دون یار بودیم

 

ما در حقارت گوی سبقت را ربودیم

گو از تبار کاوه و رستم نبودیم

 

یک بار مردن بهتر از هر روز مردن

در پیش چشم یکدگر از غم فسردن

 

این نا مسلمانان سپر کردند دین را

از ما  بدزدیدند ایمان و یقین را

 

هم دین ما هم کشور ما رفته از دست

دیگر نباید در درون خانه بنشست

............................................

............................................

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 4 بازدید