علی جان - مولای غریبان

 

 

آنجا که جبّاریت

برای غیر خدا هم

مشروع میشود

وچنگ زدن

به ریسمان قدرت مطلق(1)

توجیه میگردد

و مفتی شهر

چوپانی خلق را

"تو گویی گوسفندان"

برای گرگ

واجب تر از احکام اولیه

ندا میدهد

 

آنجا که دایره انسانیت و اسلامیت

به اندازه یک نقطه تنگ میگردد

و چون طناب دار

هر نفسی را حبس میکند

و بر چشمان بینا

پرده ای سیاه میاندازد

 

آنجا که اخلاص عمل کیمیاست (2)

و مردم تنها با زبان (3)

به میهمانی خدا دعوت میشوند

و خلوت و جلوت

بسیار بیش از یک نقطه

تفاوت دارند

چنانکه محتسب  در خانه

روسپیان برهنه  را

پیشنماز میگردد

و نقاب تزویر بر صورت های سیاه

میدرخشد

و قوی آنست که ابلیس وار

غوی(4) باشد

 

آنجا که شرف و کرامت انسانها

رنگ با خته است

و مکارم اخلاق (5)

لقلقله ای بیش نیست بر زبان

 

آنجا که جان و مال و آبروی "عوام"

نزد "خواص"

پشیزی نمی ارزد

و دست تطاول

حتی به تجاهل

هر آشیان محبّتی را

ویران کرده است

و بلبلان نغمه خوان

شکسته پر

و در قفس

نفسهایشان

به شماره افتاده است

 

آنجا که سر زمینی است

جولانگاهِ

روبهان، گرگان، کفتاران

وتنها باید به خیالِِ ِ

شیران  دشمن ستیز

و عقابان بلند پرواز

دلخوش کرد

 

آنجا که زندگی

در زیر سلطه

مرگ تلقی نمیشود

و آزادگان را

لایق زندگی نمی دانند (6)

و مدال تو علی جان

ناروا

بر سینه تنگ رجّالگان

آویخته است

 

آنجا که اسم تو فریاد میشود

و رسم تو از یادها میرود

آ نجا

مولای من علی جان

چقدر غریب و تنها هستی

 

1 –ولایت مطلقه

2- از علی آموز اخلاص عمل- مولانا

3- کونوا دعات الناس بغیر السنتکم – معصوم

4-غوی= فریبنده و اغواگر

5- بعثت لاتّمم مکارم الاخلاق- نبی اکرم

6 – الموت فی حیاتکم مقهورین

و الحیات فی موتکم قاهرین – مولای متقیان

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 22 بازدید